Vilém Flusser

Towards a Philosophy of Photography- The Apparatus

Flusser beschrijft hoe de gereedschappen van de mensheid steeds meer black boxes worden, we begrijpen ze steeds minder en ze werken steeds beter. Beter dan wij ooit kunnen worden.

Dit klinkt nogal negatief, alsof machines de mens over neemt. Het is heel interessant om over deze ontwikkeling van het apparatus na te denken maar dat een camera beter werkt dan een fotograaf zelf ooit zou kunnen is niet iets slechts. Een hijskraan kan immers ook veel beter en meer tillen dan de sterkste man van Nederland of de sterkste man van De Wereld ooit zou kunnen. Het is een ontwikkeling waar niet aan valt te ontsnappen. Computers hebben meer rekenkracht dan wij ooit zullen hebben, maar agency is nog altijd iets anders.

Vilém Flusser
Het Onding (informatie)

Vroeger hadden mensen producten die waarde hadden of waardeloos waren, hoe dan ook waren ze tastbaar en duidelijk. Met de komst van het informatietijdperk is informatie het nieuwe immateriële materiaal. Het gaat om symbolen, teksten, ervaringen etc. De homo ludens wil spelen, niet meer werken. Waarom zouden we ook? De apparatussen kunnen het immers veel beter dan wij ooit zouden kunnen. In dit opzicht is deze ontwikkeling niet meer dan een logische deductie van de komst van apparatussen. Halleluja, werken is verleden tijd. O nee, we werken wel maar bestempelen het als spelen. Flusser heeft in veel opzichten gelijk maar dat alle mensen alleen nog maar lol hebben en willen ervaren is wel erg kort door de bocht. Wij in de Westerse wereld hebben daar inderdaad meer de neiging tot, maar de vele fabrieken in China spreken toch een duidelijk andere taal. Daar zijn mensen/kinderen nog erg homo faber achtig bezig.